میم مثل...

مبارک بادت این سال و همه سال

میم — Tue, 15 Mar 2011 15:32:27 GMT

برآمد باد صبح و بوی نوروز به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال و همه سال همایون بادت این روز و همه روز

چو آتش در درخت افکند گلنار دگر منقل منه آتش میفروز

چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست حسدگو دشمنان را دیده بردوز

بهاری خرمست ای گل کجایی که بینی بلبلان را ناله و سوز

جهان بی ما بسی بودست و باشد برادر جز نکونامی میندوز

نکویی کن که دولت بینی از بخت مبر فرمان بدگوی بدآموز

منه دل بر سرای عمر سعدی که بر گنبد نخواهد ماند این گوز

دریغا عیش اگر مرگش نبودی دریغ آهو اگر بگذاشتی یوز

سبزه - نماد نوزایی (تولد دوباره)
سیب - نماد زیبایی و تندرستی
سمنو - نماد فراوانی(برکت)
سیر - نماد پزشکی(درمان یا طب)
سنجد - نماد عشق
سرکه - نماد شکیبایی و عمر
سماق - نماد(رنگِ) طلوع خورشید

سال ١٣٩٠ مبارک

این هم جدول پخش فیلم های نوروزی

اونایی که لایت شده ساخت 2010 هستند. بعضی از فیلم ها هم که لایت شده جزو فیلم های خوب ایرانیه

من نمی ترسم

میم — Sun, 27 Feb 2011 20:26:11 GMT

ای نگرانی...ای غصه ها...

ای تاریکی... ای شکست ها...

ای افکار مسموم و فلج کننده...

ای دنیای بی رحم و وارونه....

به من حمله کنید که من

هیـــچ تـرسی از شمـا نـدارم

و در اعماق قلب خویش می دانم که

سـرانجام هر امـری روبه راه خـواهـد شد

و با اراده خداوند همه چیز ختم به خیر خواهد شد

مقررات نوشته نشده

میم — Fri, 28 Jan 2011 08:20:48 GMT

قانون صف:

اگر شما از یک صف به صف دیگری رفتید، سرعت صف قبلی بیشتر از صف فعلی خواهد شد.

قانون تلفن:

اگر شما شماره ای را اشتباه گرفتید، آن شماره هیچگاه اشغال نخواهد بود.

قانون موبایل:

وقتی که بیکار هستید و حوصله تان سر رفته، کسی سراغ تان را نمی گیرد ولی وقتی دستتان بند باشد و گرفتار باشید دائم با شما تماس می گیرند.

قانون تعمیر:

بعد از این که دست تان حسابی گریسی شد، بینی شما شروع به خارش خواهد کرد.

قانون کارگاه:

اگر چیزی از دست تان افتاد، قطعاً به پرت ترین گوشه ممکن خواهد خزید.

قانون معذوریت:

اگر بهانه تان پیش رئیس برای دیر آمدن پنچر شدن ماشین تان باشد، روز بعد واقعاً به خاطر پنچر شدن ماشین تان، دیرتان خواهد شد.

قانون روبرو شدن:

احتمال روبرو شدن با یک آشنا وقتی که با کسی هستید که مایل نیستید با او دیده شوید افزایش می یابد.

قانون نتیجه:

وقتی می خواهید به کسی ثابت کنید که یک وسیله کار نمی کند، کار خواهد کرد.

قانون بیومکانیک:

نسبت خارش هر نقطه از بدن با میزان دسترسی آن نقطه نسبت عکس دارد.

قانون تئاتر:

کسانی که صندلی آنها از درهای ورودی دورتر است دیرتر می آیند.

قانون سینما:

همیشه یک آدم بلند قد روی صندلی جلویی نشسته

قانون عشق:

کسی را که دوستش دارید محلی از اعتنا به شما ندارد اما کسی را که نمی توانید تحمل کنید عاشق تان می شود.

قانون مدرسه:

درست روزی که درستان را بلد نیستید معلم تان از شما سوال می پرسد

قانون خواب:

شبها که خواب تان نمی آید باید بخوابید و صبح ها که خواب تان می آید باید بیدار شوید!

قانون زیبایی:

وقتی که به یک علتی دوست دارید زیبا ترین چهره ممکن تان را داشته باشید یک جوش بزرگ روی بینی تان سبز می شود.

قانون کامنت:

فقط 10% کامنت هایی که گذاشته میشه مرتبط با نوشته شما خواهد بود!!!

ممانعت از خطر

میم — Fri, 24 Dec 2010 20:30:27 GMT

«خندیدن این خطر را دارد که آدم دیوانه به نظر برسد»

خب چه بهتر! دیوانه ها عالم خوشی دارند

«گریه کردن این خطر را دارد که بگویند احساساتی هستی»

البته که احساساتیم. عاشق احساساتی بودنم!

گریه به من خیلی کمک می کند

«رسیدگی به دیگران اسباب دردسر است»

چه کسی دنبال دردسر است؟من!

من می خواهم دردسر داشته باشم

«نشان دادن احساسات این خطر را دارد که آدم

خود واقعی اش را نشان بدهد.»

خب! من چه چیز دیگری دارم که نشان بدهم

«مطرح کردن عقاید و آرزوهایتان جلوی روی دیگران

این خطر را دارد که به آدم بگویند ساده لوح»

اوه، من بدتر از اینهایش را شنیدم

«عاشق شدن خطر دارد، چون ممکن است

در عوض آن عشق دریافت نکنید»

من به خاطر دریافت کردن عشق، عاشق نمی شوم

«زندگی کردن خطر مرگ دارد»

من آماده مردنم اگر شنیدید روزی من ترکیدم، تکه تکه شدم و

نعشم افتاد روی زمین، حتی یک قطره اشک هم نریزید.

بدانید که با شور و شوق کامل تکه تکه شدم.

«امید بستن خطر نا امید شدن را در بر دارد و

تلاش کردن، خطر شکست خوردن را»

ولی باید خطر کرد، زیرا بزرگترین خطر در زندگی،

خطر نکردن است.

--------------------------------------------------

آدمی که خطر نمی کند، یعنی هیچ کاری نمی کند.

هیچ چیز ندارد.......هیچ جیز نیست

و هیچ جیز هم نمی شود

--------------------------------------------------

شاید از رنج و اندوه اجتناب کند ولی

نه یاد میگیرد

نه احساس می کند

نه عوض می شود

نه رشد می کند

نه عاشق می شود

نه زندگی می کند

او با یقین هایش به زنچیر کشیده شده است و با یک برده فرقی ندارد.

ولی کسی که می تواند خطر کند واقعا آزاد است.

امــــتـــحـــــان کــــنــــیـــــــد

ببینید چه می شود

از کتاب هنر عشق ورزی

لئو بوسکالیا

مدل هایی برای زندگی بهتر (1)

میم — Sat, 04 Dec 2010 20:57:17 GMT

مریلین همیلتون

معلم سابق که یک بار هم ملکه زیبایی شده بود ، هم اکنون از بازرگانان موفق شهر فرسنو ایالت کالیفرنیا است.

وی در سن بیست و نه سالگی، هنگام پرواز با هواپیمای گلایدر، به کوه برخورد کرد و

پاهایش فلج شد.

مریلین همیلتون ممکن بود تمام عمر غصه کارهایی را بخورد که پس از حادثه، از انجام آنها ناتوان شده بود. اما به جای این کار...

سعی کرد به امکانات دیگری که برایش فراهم شده بود توجه کند.

وی کوشید که این حادثه غم انگیز را به صورت فرصتی تازه ببیند.

این خانم از همان اول از وضعیت صندلی چرخدار خود ناراضی بود و آنرا همچون زندانی می دید که حرکات او را محدود می کرد. خانم همیلتون فکر کرد دارای شرایط منحصر به فردی است که می تواند طرح بهتری برای ساخت صندلی های چرخدار بدهد. پس با کمک دو نفر از دوستان صنعتکارش شروع به ساختن نمونه اولیه ای از صندلی چرخدار کردند.

این سه نفر شرکتی به نام طرح های حرکتی تاسیس کردند که هم اکنون افسانه ای از یک موفقیت چندین میلیون دلاری است و انقلابی در صنعت ویلچر سازی ایجاد کرده است. این شرکت در سال ١٩٨۴ به صورت صنایع کوچک کالیفرنیا در آمد. آنان اولین کارمند خود را در سال ١٩٨١ استخدام کردند و اکنون کارکنان آنان از هشتاد نفر متجاوز است و بیش از هشتصد مرکز فروش دارند.

او موفق شد چون ایمان داشت که به نتیجه می رسد.

موفقیت یعنی هدفی را بی وقفه دنبال کردن

سایت خانم همیلتون

مملکت وسیع و جای تنگ

میم — Thu, 04 Nov 2010 20:36:11 GMT

وقتی که از تهران خارج میشم و برای مسافرت به شهرستانی میرم تمام راه که به حاشیه جاده نگاه می کنم دشت های وسیع و دل انگیزی می بینم که خالی از هر سکنه است و نگاه آدم تا کیلومترهاااا جلوتر رو می تونه ببینه

و ناگهان به یاد ترافیک تهران می افتم و انبوه جمعیتی که تو یه چهار راه گیر افتادند و تقلا می کنند که به مقصدشون برسند و چشمشون تا 10 متر جلوتر رو بیشتر نمی تونه ببینه

چرا باید این جوری باشه؟

مملکت وسیعی مثل ما چرا باید از همه فضاهاش استفاده نشه؟

حالا از ژاپن براتون بگم....هیچی ازش می دونید؟!!

کشوریه با مساحتی به اندازه نصف مساحت استان گیلان که البته حدود شصت درصدش کوهستانیه و قابل سکونت نیست

و جمعیتش؟!!!

فکر می کنی چقدره؟!!....

دو برابر جمعیت کل ایران.... یعنی 140 میلیون نفر

ما که این همه زمین داریم از اونا بدتر داریم تو هم ووول می خوریم

از لحاظ اقتصادی هم که دیگه هیچی نگیم بهتره

که اونا دومین اقتصاد بزرگ جهان از نظر تولید ناخالص داخلی هستند و ما

نهایتا افتخارمون اینه که تلویزیون خونه مون ژاپنیه!!!

خدایا چرا این جوریه؟ به اونا چی دادی که به ما ندادی؟

متولد ماه مهر

میم — Sun, 10 Oct 2010 19:57:26 GMT

به بهانه تولدم

بچه که بودم با خوندن مجله کیهان بچه ها ....تو قسمت نامه های شما رسید،

وقتی می دیدم بچه های 18 ساله نامه دادن پیش خودم می گفتم:

" اوه...هیجده ساله...چقدر بزرگ! "

18 ساله که شدم دیدم ای بابا انگار دیروز بود که هشت ساله بودم و 18 رو بزرگ

می دونستم....18 ساله که اصلا بزرگ نیست....اما 30 ساله حتما بزرگه

حالا رسیدم به مرز 30....یعنی دقیقش میشه 29 اما...

هنوز هم گذر زمان رو احساس نکردم...باز انگار همین دیروز بود که 8ساله بودم...

نه...

دیگه گول نمی خورم...

دیگه مطمئنم که اگه پیر هم بشم

فاصله 92 سالگی تا 29 سالگی کمتر از فاصله امروز به دیروزه

زمان بر روح ما نمی گذره و ما دائم حال رو درک می کنیم...

پس با دیدن یک پیرمرد یا پیرزن فکر نکنیم چه آدم پیر و فرسوده ایه....نه

او هم مثل ماست منتها روح جوانش بر یک جسم فرسوده سوار شده

ولی از درون همچون یک کودک پر از شور زندگی است

موجودی به نام انسان

میم — Sun, 26 Sep 2010 10:31:08 GMT

انسان بودن

یعنی فراموش کردن

یعنی بامبی به دیوار خوردن

یعنی توی اتاق های عوضی رفتن

یعنی توی طبقه عوضی از آسانسور پیاده شدن

در باز می شود و من بیرون می آیم و می بینم به جای طبقه سوم در طبقه ششم پیاده شده ام. به خودم می گویم « ای وای! » و بعد فکر می کنم « قند عسلم، باز هم از این کارا کردی! »...... ولی

همین که انسان باشی محشر است

قدر انسانیت تان را بدانید

قدر دیوانگی تان را بدانید

قدر بی کفایتی تان را بدانید

قدر تنهایی تان را بدانبد

قدر خودتان را بدانید

لئو بوسکالیا

من و یک هارد سوخته و کلی عرفان

میم — Sun, 19 Sep 2010 13:14:28 GMT

شگفتا ؛ هیچ چیز برایت نخواهد ماند،

جز چیزهایی که به دیگران بخشیده ایی.

(آگاهی بعد از سوختن هارد کامپیوتر )

کامپیوترو خاموش کردم و دیگه روشن نشد

و به همین سادگی.....همه چی رفت

فقط تونستم مقداریشو که به دیگران داده بودم بگیرم

این ها همه درس زندگی است

به ما یاد داده اند که دائم جمع کنیم و

لحظه ایی از این جمع کردن غفلت نکنیم

زهی خیال باطل....

فقط در لحظه مرگه که می فهمیم چیزی با

خودمون نمی تونیم ببریم و فقط چیزهایی که

بخشیدیم با ما خواهند آمد

ببخشید...هدیه کنید....عشق بورزید...

همه چیز و همه کس رو دوست داشته باشید...

اینهاست که می مونه...برای فردا نذار....همین حالا یه کاری کن.

مهر ورزی

میم — Fri, 16 Jul 2010 08:38:14 GMT

هر آنچه که من دارم یک صداست

که با آن گره های کور دروغ را بگشایم

و صداقتم را با فریاد به آسمان برسانم

هیچ کسی را یارای تنها زیستن نیست

برای گریز از تنهایی هیچ چاره ای نیست جز اینکه

یکدیگر را دوست بداریم

چون خواهیم مرد

پس باید

همدیگر را دوست بداریم

--------------------------------------

پ . ن 1- شعر از: دبلیو اچ اودن

پ . ن 2- صدا: مرحوم نوذری

پ . ن 3- اجرای آهنگ : میم

-------------------------------------

درود به همه دوستان عزیزم که با کامنت های زیباشون منو شرمنده کردند...ببخشید اگه بهتون سر نزدم....متاسفانه هاردم سوخته و کار هم زیاده و فرصت تعمیر و خرید و ...ندارم....به محض اینکه درست شد و سیستم داشتم میام و بهتون سر می زنم...الان هم کافی نت هستم و کم کم باید برم....دوستتون دارم...میم